Münafıklarca Medine’de inÅŸa edilen mescit. Müslümanlara zarar verme amacıyla yapıldığı için Kur’an’da Mescid-i Dırâr olarak nitelenmiÅŸ ve daha sonra bu adla anılmıştır. Hz. Peygamber (s.a.s), münafıkların amacını bildiren vahiy üzerine bu mesciti yaktırarak müslümanlar arasında fitne kaynağı olmasına izin vermemiÅŸtir.
Medine’de münafıklar, Ä°slâm aleyhindeki faaliyetlerini açıkça ve rahatça yapamadıkları için Ä°slâm devletinin takibinden kendilerini koruyacak, gizli çalışmalarını yürütmeye elveriÅŸli bir merkeze ihtiyaç duyuyorlardı. Aslen Medineli olduÄŸu halde, Hz. Peygamber’in Medine’ye hicret etmesi üzerine Ä°slâma ve Hz. Peygamber (s.a.s.)’e düşmanlığı ve hışmı dolayısıyla önce Mekke’ye daha sonra da Bizans ülkesine giden Ebû Âmir er-Râhib/el-Fâsık (Hz. Peygamber, onun er-Râhib lakabını el-Fâsık ÅŸeklinde deÄŸiÅŸtirmiÅŸtir) irtibatlı bulunduÄŸu Medine’deki münafıklara mescit ÅŸeklinde bir merkez kurmaları tavsiye ve tahrikinde bulundu.
Bunun üzerine münafıklar, 9/630 senesinde Medine’de Sâlim b. Avf OÄŸullarının bölgesinde Kubâ Mescidi’ne yakın bir yerde sözde bir mescit inÅŸa ettiler. Bundan sonra Hz. Peygamber’e müracaatla içlerinden yaÅŸlıların ve özür sahiplerinin devamlı merkezdeki Medine Mescidi’ne gelemediklerini, bazen yaÄŸmurlu ve soÄŸuk günlerde kendilerinin de cemaata katılamadıklarını, bu sebeple kendi bölgelerinde namazı cemaatla kılabilmek üzere bir mescit inÅŸa ettiklerini belirterek, mescitlerine gelip namaz kıldırmasını ve böylece bu mescitin açılışını yaparak resmen tanınmasını istediler. Bu sırada Hz. Peygamber (s.a.s), Tebûk Gazvesi’nin hazırlıkları ile son derece meÅŸguldu ve sefere çıkmak üzere idi. Bu sebeple kendisine müracaat edenlere, ancak seferden döndükten sonra mescitlerine gelebileceÄŸini belirtti.
Fakat Hz. Peygamber (s.a.s), Tebük Seferinden dönerken Medine yakınlarında Tevbe Suresinin 107-110. ayetleri nazil oldu. Bu ayetlerde sözkonusu mescitin zarar verme (dırâr) inkar etme, Müslümanlar arasında ayrılık çıkarma, daha önce Allah ve Resulune karşı savaÅŸanlara gözetleme yeri hazırlama amacıyla yapıldığı, münafıkların bu amaçlarını gizlemek için “Biz sadece iyilik yapmak istiyorduk” diye yemin ettikleri, buna raÄŸmen yalancı oldukları belirtilerek şöyle buyuruluyordu: “Ey Nebi! Bu mescitte asla namaza durma.
Şüphesiz ki baÅŸlangıcından itibaren takva üzere kurulan mescitte namaz kılman daha hayırlıdır. O mescitte kendilerini maddi ve manevi kirlerden temizlemeyi seven adamlar vardır. Allah kendisini temizleyenleri sever. Binasının temelini Allah’tan korkma ve rızasını kazanma esası üzerine kuran mı, yoksa binasını bir uçurumun kenarına kurupta onunla Cehennemin ateÅŸine göçen mi daha hayırlıdır! Allah zalimler güruhunu doÄŸru yola sevketmez. Yürekleri paramparça oluncaya kadar yaptıkları o mescit daima bir şüphe kaynağı olarak kalblerinde kalacaktır. Allah Alîm’dir, Hakîm’dir” (et-Tevbe, 9/107-110.
Münafıklar Dırâr Mescitini açmak için Hz. Peygamber (s.a.s)in seferden dönmesini bekliyorlardı. Hz. Peygamber (s.a.s.), Medine’ye dönünce, gerçek mahiyeti konusunda bilgilendirildiÄŸi, yönlendirildiÄŸi Dırâr mescitini görevlendirdiÄŸi birkaç sahabe vasıtasıyla yaktırarak ortadan kaldırdı. Böylece münafıkların belli bir merkezde üslenerek faaliyette bulunmalarına fırsat vermedi. Dırar mescidinin yakılması, Ä°slâm tarihinde bir ibadet mahalline yönelik ilk ve son eylemdir. Bu eylem Ä°slam toplumunun birliÄŸini bozmaya yönelik faaliyetlere hiç bir ÅŸekilde izin verilmeyeceÄŸinin bir kanıtıdır. Bu olay ayrıca Ä°slâm düşmanlarının haince amaçları için Ä°slam’ın temel kurumlarını bile kullanmaktan çekinmeyecekleri konusunda Müslümanlara yapılan bir uyarı niteliÄŸi taşımaktadır.
Sizde Yorumunuzu Yazın
Ama önce siteye Buradan giriş yapın Hala Üye değilseniz Buradan üye olabilirsiniz.
