Dünyanın En Güçlü Adamı, güce ve dayanıklılığa dayalı, uluslararası bir spor müsabakası. TWI ve IMG Media tarafından her sene Aralık ayında düzenlenir. Bazı otoritelerce alanında dünyanın en saygın yarışması kabul edilir. World’s Strongest Man

30 sporcu 6′şar kişilik 5 grupta eleme turlarına katılır. Her grubun en yüksek puana sahip ilk 2 sporcusu 10 kişilik finalde yer alır.

Tarihçe

Yarışma konsepti, 1977 yılında İskoçyalı David Webster tarafından ABD’deki CBS kanalı için oluşturuldu. 1982′de CBS haklarını Birleşik Krallık devlet televizyonu BBC’ye sattı. BBC daha sonra haklarını TWI’ya sattı. Yarışmalar 1987 yılı hariç her sene düzenlendi.

Yarışmanın ilk yıllarında şampiyonlukta Amerikalıların hakimiyeti vardı. 1980′lerin ortalarında şampiyonlukta İskandinavyalılar hakimiyet kurdular. 2000′li yıllarda denge Doğu Avrupa ülkelerine kaydı. Polonyalı Mariusz Pudzianowski 5 kez dünya şampiyonu olarak kırılması zor bir rekora imza attı.

Yarışmanın ilk yıllarında değişik spor dallarını temsil eden sporcular birbirleri ile yarışıyorlardı. Zamanla yarışma herkese açık hale geldi; yeni oyunlar ve mitolojik unsurlar eklenerek format zenginleştirildi.

Yarışma formatı

Yarışmalarda bazı alanlarda iyi olan sporculara haksız avantaj vermemek için oyunlar sürekli karıştırılmakta, yarışmacıların farklı alanlardaki güçleri test edilmektedir.

Oyunlardan bazıları şunlardır:

Yükleme: 100-164 kg’lik ağırlıklar (bira fıçısı vs.) 15 metre taşınarak traktör kasası veya benzer bir yüksek platforma yüklenir.

Atlas taşı: 100-160 kg’lik taş küreler (Atlas taşları) yüksek bir platforma yanyana dizilir. Platformun yüksekliği gitgide artabilir. Bazen platform sabit kalır taşların ağırlığı artar.

Araç çekme: Tır, otobüs, uçak gibi büyük araçlar elle veya omuz askısıyla çekilir.

Başüstü ağırlık kaldırma (press): Ağır bir nesne baş üzerinde kaldırılıp indirilir veya sadece kaldırılır. Bazen küçük ağırlıklardan başlanarak nesneler sırasıyla kaldırılır.

Fingal’ın parmakları: Yere bir ucundan menteşelenmiş direkler, yerde yatar vaziyetten kaldırılarak 180 derece diğer tarafa yatırılır.

Güç merdiveni: 182-273 kg’lik ağırlıklar vücut önünde iki elle tutularak ördek yürüyüşü ile bir merdivenin en üst basamağına çıkarılır.

Squat: Bazen 400 kg’den bile fazla olan çeşitli ağırlıklar (tuğla yığını, otomobil, insan grubu vs.) kaldırılıp indirilir. Bazen her kaldırıştan sonra ağırlık artırılır.

Dead lift: Bazen 500 kg’ye varan bir ağırlık yerden kaldırılır ve dizler kilitlenir. Kaldırılabilen maksimum ağırlığa veya bekleme süresine göre puanlama yapılır.

Fıçı atma: Ağırlıkları gitgide artan fıçılar 4,42 metrelik çelik bir duvarın üzerinden karşı tarafa aşırılırlar. Yarışmacı duvara sırtını dönerek fıçıları geriye ve yukarı doğru fırlatır.

Araba taşıma: Atlet tavanı ve altı kesilmiş bir arabayı, ayakta durarak, kayışlar vasıtasıyla kaldırarak taşır. Maksimum mesafe veya 25 metre taşımakta harcanan zaman üzerinden değerlendirme yapılır.

Herkül tutuşu: Atlet yere menteşe ile bir ucundan monte edilmiş iki direğin arasına girerek direkleri tutacak vasıtasıyla tutar ve yere düşmelerine engel olmaya çalışır. Zamana göre puanlama yapılır.

Taşı ve sürükle: İki ağırlık (genellikle örs) belirli bir mesafeye taşınır ve bırakılır. Dönüşte bir çapa ve zinciri sürüklenerek başlangıç noktasına getirilir.

Çiftçi yürüyüşü: Her bir elde 125-170 kg’lik ağırlıklar olduğu halde belirli bir mesafe yürünür. Puanlama zaman göre yapılır.

Boyunduruk: Omuz üzerinden geçen bir barın ucuna takılmış toplamda 410 kg’yi bulan ağırlıklar (genellikle buzdolabı) belirli bir mesafe taşınır.

Husafell Taşı: Düz ve üçgenimsi 182 kg civarında bir ağırlık göğüse dayanarak ve kollarla sarılarak taşınır. Yarışmalar Afrika’da düzenlenirken Husafell Taşı Afrika kıtası şeklindeydi ve bu nedenle Afrika taşı olarak adlandırılıyordu.

Ördek yürüyüşü: 182 kg’lik bir ağırlık kulbundan iki elle tutularak bacak arasında bulunacak şekilde taşınır.

Kütük atma: 5 metrelik bir kütük ileriye doğru atılır ve mesafe ölçülür. Bir diğer versiyonunda çıta üzerinden aşırılır ve yükseklik ölçülür.

Halat çekme: Yarışmacılar birbirlerine karşı teke tek halat çekerler.

Direk itme: Yarışmacılar iki ucunda da kulplar olan bir direği teke tek birbirlerine doğru iterler. Müsabaka Sumo güreşi gibi bir ring içerisinde düzenlenir.

Çarmıh: Ağırlıklar, kollar vücutla 90 derece açı yapacak şekilde yanlara doğru kaldırılır. Bir diğer versiyonunda ağırlık iki veya tek elle öne doğru kaldırılır.

buzlu.org

Yasemin Dalkılıç, 2 Mayıs 1979 Ankara’da doğdu.
Dünya sualtı dalış rekortmeni olan Türk dalgıç.

Dalış sporuna çok küçük yaşta başladı. 14 yaşında milli paletli (monopalet) yüzme takımına girdi. Yaş grubunda Türkiye’yi iki dünya ve bir Avrupa şampiyonasında temsil etti ve yine yaş grubu içinde çeşitli Türkiye rekorlarını birkaç yıl elinde bulundurdu.

1996 yılında ODTÜ Matematik bölümüne başlamasının ardından ODTÜ-SAT Serbest Dalış Grubuyla çalıştı. Bu ekip ile 1998 yılında katıldığı Uluslararası Serbest Dalış Şampiyonası’nda Türk milli takımını temsil etti ve bayanlar arasındaki en iyi dereceyi yakaladı.

1999 yılında antrenörü Rudi Castaneyra ile tanıştı. Aynı yıl içinde serbest dalışın en zor disiplininde 68 metre derinliğe dalarak yeni bir dünya rekoru kırdı. Rekorlarına 2000 yılında iki yenisi eklendi.

Serbest dalışın en itibarlı disiplinleri olan Limitli ve Limitsiz Değişken Ağırlık kategorilerinde 100 ve 120 metre derinliğe indi. Daha sonra, Mısır’da Limitli Değişken Ağırlık kategorisinde 105 metre ve Yunanistan’da Desteksiz Sabit Ağırlık kategorisinde 40 metrelik dünya rekorları ile bu sporda dünyanın en elit grubuna yükselmeyi başardı.

buzlu.org

Kerim Abdül-Cabbar (Kareem Abdul-Jabbar), gerçek adı Ferdinand Lewis Alcindor, Jr. olan 16 Nisan 1947′de New York City, New York, ABD’de doğmuş 2,18 m boyunda eski profesyonel basketbol oyuncusudur. Müslüman olmadan önce Lew Alcindor olarak bilinen basketbolcu 1971′de İslamiyeti seçtikten sonra Kareem Abdul-Jabbar ismini almıştır.

Tüm zamanların en iyi oyuncularından kabul edilen Abdul-Jabbar UCLA’da 1965-69 yıllarında basketbol literatüründe 5 numara ile tabir edilen merkez pozisyonda oynadı. Kariyeri boyunca 38.387 sayı kaydetti, ki bu rakam NBA’da bir oyuncunun kariyeri boyunca ulaşabildiği en yüksek rakamdır. 6 defa en değerli oyuncu olma başarısını göstermiş, NBA’de 20 sezon geçirip 1989′da profesyonel basketboldan ayrıldıktan sonra basketbol antrenörlüğü, yazarlık ve oyunculuk yapmıştır.

NBA kariyerine başlamadan önce Harlem Gezginleri kendisine onlarla beraber oynaması karşılığında 1 milyon dolar önermiş olsa da o bu teklif onu son derece güldürmüştür.Kerim bu şaçma teklifi reddetti ve 1969′da Milwaukee Bucks tarafından draft edildi. NBA’e girdiği ilk yıl oldukça başarılı bir performans gösteren Alcindor sayı krallığında ikinci, ribaunt krallığında ise ikinci oldu ve yılın çaylağı seçildi. 1970-71 sezonunda MVP seçildiği ve şampiyon olduğu maçtan bir gün sonra 1 Mayıs 1971′de ismini Kareem Abdul-Jabbar olarak değiştirmiştir.

Efsane Bruce Lee ile ölüm oyunu (Game of Death) adlı filmde rol almıştır. Ayrıca, Bruce Lee’den dövüş dersleri aldığı da bilinir.

1975 yılında Los Angeles Lakers’a geçen yıldız oyuncu, takıma 1979′da Magic Johnson’ında dahil olmasıyla beraber NBA’de iyice dominant duruma gelmiştir ve 6 şampiyonluktan sonra profesyonel basketbol yaşamına veda etmiştir.

İstatistikler

Forma Numarası – 33
Oynadığı maç sayısı – 1560 (NBA tarihinde 2.)
Şut yüzdesi % – 55,9 (NBA tarihinde 8.)
Serbest Atış Yüzdesi % – 72,1
3′lük yüzdesi % – 5,6
Ribaunt – 17.440 (NBA tarihinde 3.)
Maç başına ribaunt – 11,2 (NBA tarihinde 24.)
Asist – 5660 (NBA tarihinde 31.)
Maç başına asist – 3,6
Top çalma – 1160
Maç başına top çalma – 0,74
Blok – 3189 (NBA tarihinde 3.)
Maç başına blok – 2,57
Maç başına sayı – 24,6 (NBA tarihinde 12.)

Abdülcabbar’a ait NBA rekorları

En fazla sayı atan oyuncusu – 38.387
En fazla süre oynayan (57.446)
En fazla All-Star seçilen (19)
En Fazla All-Star maçı oynayan (17)
En fazla Play-Off maçı oynayan (237)
Tüm Zamanların Sayı Kralı Efsane Adam

buzlu.org

İZCİLİK METODLARI

1) İzcilik Değerleri (İdealleri): İzcilik idealleri izci andı, izci türesi ve parolalarında belirlenmiştir. İzci de bu idealler doğrultusunda daha iyi bir insan olmayı dener. İzcilikte saptanmış olan hedefler yüksektir. İzci olan genç bu hedeflere erişirken neler yaptığını da kontrol eder.

2) Oba Sistemi: Oba, izcilikteki ilk demokratik ve en küçük örgütlü birimdir. Genç bir grup üyesi olmayı, grup içinde yaşamayı ve vatandaşlığın gerektirdiği sorumluluklara katılma konusunda çok çeşitli deneyimleri oba da kazanır. Oba metodu izcilerin bir biri ile demokratik ilişkiler geliştirmesini ve küçük gruplar içinde kendi kendilerini eğitme olanağını verir.

3) Açıkhava Etkinlikleri: İzcilik programı açıkhava etkinliklerine yer verecek şekilde hazırlanmıştır. İzci olan genç böylece sorumluluğu paylaşmayı ve diğerleri ile birlikte yaşamayı öğrenir. İzcilik dört duvar dışında yapılan bir çok çalışmayı kaynaştırıcı niteliktedir.

4) Terfi Ettirmek (Sınıf Çalışması): İzcilik; izcilere terfi ettirme aracılığı ile bir kısım aşılabilecek engeller ve yükselinebilecek basamaklar dizisi sunar. İzci de kendi terfisini planlar ve her zorluğun üstesinden gelebilmek için atacağı her adımı programlar. Burada elde edeceği her başarı için ödül alır. Böylece genç kendine güven kazanır. İzci sorumluluk almayı, bir üst noktaya çıkmanın ve başarmanın hazzını da bu sistemde yaşar.

5) Liderlik Gelişimi (Fırsatı): İzcilik programı gençlere liderliği öğrenme ve deneme için fırsatlar verir. Her izci hem kendi başına, hem de obasıyla birlikte liderlik yapabileceğini izcilik içinde öğrenir. Gençyaşıtı olanları temsil etmeyi, haklarını savunmayı, onların liderlik rollerini kabullenmeyi öğrenir. Böylece geleceğin iyi vatandaşı olmanın temel taşlarını atmış olur.

6) Kişisel Gelişme: Tüm bireyler gibi genç büyürken izcilik içindeki çalışmalar aracılığı ile kendi hedeflerini planlamayı ve programlamayı öğrenir. İzcilik çalışmaları içinde genç iyilik yapma fikri ile kendi kişisel gelişimine katkıda bulunur. Genç kendine ve çevresine iyilik yaparak büyür. Bu tek başına başarılı bir gelişmenin temeli olamaz. Bunun yanında liderlerle birlikte izciliğin amaçları doğrultusunda neler yaptığını da gözden geçirmelidir

İzcilik; izcilik çalışması içindeki tüm etkinlikleri belirleyen bazı ilkelere dayanmaktadır. Bu ilkeler Dünya İzcilik Federasyonu tarafından aşağıdaki gibi tanımlanmıştır:


İZCİ İZCİLİĞİN TEMEL İLKELERİ TÜRESİ
1) ALLAH’a ve vatana karşı görevler. Bu sözler belli bir dinin gerektirdiği bir deyiş değil, evrensel bir gücün kaynağı olan yaşamın ruhsal değerlerinin ortaya çıkarttığı bir zorunluluktur.

2) Başkalarına karşı görevler. İzcilik tek başına var olmak demek değildir. İzcilik, doğası gereği katılmayı, birleşmeyi gerektiren toplumsal bir etkinliktir.

3) Kendine karşı görevler. İzcilik; sorumluluk alan , ölçülü, kendini anlamış bireyde insanlık duygusunu harekete geçirir.

4) İzcilik hem and hem de türeyi içerir. Her izci bunu incelemeli ve kişisel olarak bağlılık duymalıdır.

5) İzcilik din, dil, ırk,soy farkı gözetmeksizin toplumun tüm üyelerine rehberlik eden, ilkeleri, amacı ve metodu olan bir etkinliktir.

6) İzcilik gönüllülük ister, hiç kimse izciliğe katılması için zorlanamaz.

7) İzcilik politikadan uzak öğretici bir olgudur; hiç bir siyasi partiyi veya kuruluşu temsil etmez, edemez. İzcilik ancak toplumuna ve ulusuna yapıcı bir yardım biçimi olabilir.

İzcilik demokratik bir yapıya sahiptir.

9) İzcilik, emir vermekten çok dinlemek, rehberlik etmek, henüz olgunlaşmamış gencin gerçek dünyasına saygı duymaktır.

10) İzcilik, kişinin inandığı ve topluma karşı sorumluluk duygularını geliştirilmesinin öğrenildiği bir yaşam biçimidir.

11) İzcilik bağımsız olmayı öğretir.

12) İzcilik informal bir eğitimdir.

13) İzcilik oba(ekip) sistemini kullanır, obalar engelleri yenmede kişinin içindeki kıvılcımı yok edebilecek zararlı etkenleri ortadan kaldırmada bir güvencedir. Oba aynı zamanda sayısal bir güvence demektir. Karışıklığı önler, demokrasiyi güçlendirir.

14) İzcilik gencin içinde bulunduğu topluma yararlı, aktif ve sorumluluk taşıyan gençler olarak yetiştirmeyi vurgular ve bunda da önemli bir rol oynar.

15) İzcilik gencin kendini tanımasına yardımcı olur.

16) İzcilik aktiftir; toplumda ulusunda veya uluslararası topluluklarda etkili rol oynamayı öğretir.

17) İzcilik doğa ile bütünleşmeyi sağlar.

18) İzci lideri açık fikirlidir, hayal gücünün kullanımını teşvik eder.

19) İcilik değişkendir, asla uzun süreli olarak hareketsiz kalmaz. İzciler hareket ederler. Aktiftirler, izciler izleyici değildir.

20) İzcilik dünyanın heryerinde içinde bulunduğu toplumun koşullarına göre değişen ve toplumun gereksinimlerine göre hizmet veren bir olgudur.
1997 Kütahya LTK Notlarından..
İZCİ TÜRESİ

1) İzci sözünün eridir, şeref ve haysiyetini her şeyin üzerinde tutar.
2) İzci, yurduna, milletine, ailesine ve izci liderlerine sadıktır.
3) İzci, başkalarına her zaman yardımcı ve yararlı olur.
4) İzci, herkesin arkadaşı ve bütün izcilerin kardeşidir.
5) İzci, herkese karşı naziktir.
6) İzci, bitki ve hayvanları sever ve korur.
7) İzci, büyüklerinin sözünü dinler, küçüklerini sever ve korur.
İzci, tutumludur.
9) İzci cesurdur, her türlü şartlar altında neşeli ve güler yüzlüdür.
10) İzci, fikir, söz ve hareketlerinde açık ve dürüsttür.

İZCİ SELAMI ve ANLAMI
Sağ el başparmağının serçe parmak üzerine konması ve diğer üç parmağın bitişik ve dik tutularak omuz hizasına getirilmesiyle verilir.Üç türlü izci selamı vardır.
1) Küçük selam : Dirseğin ve omuzun 45° lik açı yapmasıyla verilen selama “küçük selam” denir.
2) Büyük selam: Dirseğin ve omuzun 90° lik açı yapmasıyla verilen selama “büyük selam” denir. Bayrak ve yemin törenlerinde bu selam kullanılır.
3) Kep selamı: Başta kep varken verilen selama denir. İşaret parmağının bere veya kepe değdirilmesiyle verilir.
İşaret parmağı:Tanrıya ve vatanıma karşı görevlerimi yerine getireceğime.
Orta parmak: İzcilik türesine uyacağıma.
Yüzük parmağı: Başkalarına herzaman yardımda bulunacağıma.
Serçe parmak: Küçüklerin büyüklere olan saygı ve sevgisi.
Baş parmak: Büyüklerin küçükleri sevip koruması.
Serçe ve baş parmağın oluşturduğu halka: Tüm dünya izcilerinin kopmaz bir bağ olduğunu anlatmaktadır.

İZCİLİĞİN AMACI
Atatürk İlke ve İnkılapları doğrultusunda, Türkiye İzcileri Yönetmeliği, İzci Andı ve Türesi ışığında, İzcilik çalışmalarına katılan gençlerin;
İzcilik teşkilatına katılan çocuk veya gencin; Karakterli iyi vasıflı ve toplum içinde yapıcı ruha sahip
Kanun, nizam ve emirlere uyan saygılı ve disiplinli
Başkalarını düşünen
Halka hizmet etmekten zevk duyan
Yurduna, milletine bağlı bütün insanlara karşı dürüst ve iyi duygulu
Kendisi için lüzumlu el maharetine sahip
Kendine güvenen sorumlu işler almaya hazır ve istekli
Sıhhatli olan ve olumlu düşünen
Tabiat ve kültür eserlerini seven ve koruyan
Bir birey olarak yetişmesine katkıda bulunmaktır

İZCİLİĞİN KURUCUSU
Robert Stephenson Smyth d. 22şubat 1857, Londra, İngiltere – ö. 8 Ocak 1941, Nyeri, Kenya 1899 – 1902 Güney Afrika Savaşı sırasında 217 gün süren Mafeking savunmasıyla ulusal kahraman olan ingiliz subayı. Daha sonra Boy Scouts ve Girl Guides adlı izci örgütlerinin kurucusu olarak ün kazanmıştır. İngiliz subayı olan Baden Powel korgeneralliğe kadar yükselmiştir ve Aids to Scouting (1899 İzcilik İçin Yardımcı Bilgiler) adlı askeri ders kitabını erkek çocukları orman yaşamı konusunda eğitmek için kullanıldığını öğrenen Baden Powell, Dorset a bağlı Poole açıklarındaki Brown Sea adasında bir deneme kampı kurdu.

(1907). Önerdiği izci hareketi için bir taslak hazırladı. İzci oymakları İngiltere nin her yanına yayılmaya başladı. Bu oymaklarca kullanılmak üzere 1908 de Scouting For Boys (1908 Erkekler İçin İzcilik) adlı kitabı yayınlandı. Tüm zamanını izcilere ayırmak için 1910 da ordudan emekliye ayrıldı.

Aynı yıl kız kardeşi Agnes ile (1858 – 1945) birlikte Girl Guides adlı kız izci örgütünü kurdu. (ABD de 1912 den sonra Girl Scouts). Karısı Lady Olave Baden Powell ında (1889 – 1977) bu örgütün gelişmesinde büyük katkıda oldu. 1916 da 11 yaşın altında erkek çocuklar için Wolf Cubs (ABD de Cubs Scout; Yavrukurt) örgütünü kuran Baden Powell, Londra da ki I. Uluslar Arası İzci Eğlentisinde (1920) dünya izci başkanı ilan edildi.

Baden Powell 1922 de Baroned, 1929 da Baron oldu. Son yıllarını sağlık nedenleriyle Kenya da geçirdi. Yaşam öyküsünü Lessons Of Life Time (1933 Tüm Bir Yaşamdan Dersler ) adıyla yayımlandı.

buzlu.org

Terlememiz için sadece bulunduğumuz ortamın sıcak olması gerekmez. Çok fazla hareket ettiğimizde de terleriz.

Bunun sebebi de, kaslarımızın kasılması sırasında gerçekleşen tepkimelerin ısı açığa çıkarmasıdır. Kendi metabolik ısımız yüzünden vücut sıcaklığımız artabilir. Bunun sonucunda da vücudun gereken sıcaklıkta kalması için yine terleme gerçekleşir.


Peki, yüzerken terler miyiz? Yüzerken oldukça fazla hareket ettiğimizden kaslarımızda metabolik ısı açığa çıkar. Bu durumda terleyip terleyemeyeceğimiz, yüzdüğümüz suyun sıcaklığına bağlı olabilir. Eğer su bizi serinletmeye yetecek soğukluktaysa terlemeyiz. Ancak çok sıcak bir günde, su yeteri kadar serin olsa bile uzun ve yorucu bir yüzme esnasında terlememiz mümkündür. Böyle bir durumda suyla sürekli temas halinde olduğumuz için terlediğimizi fark etmeyebiliriz.

buzlu.org

Balıkçılık, en dar anlamıyla denizlerde, göllerde ve akarsularda  balıkların  çeşitli yöntemlerle avlanmasıdır. Ama balıkçılık yalnızca balık avlanmasıyla sınırlı değildir. Midye, karides, ıstakoz, pavurya, istiridye  ve ahtapotun, hatta balina gibi deniz memelilerinin avlanması da balıkçılık kapsamına girer. Gölet, havuz ya da denizlerde balık ve öbür deniz hayvanlarının üretilmesi de balıkçılığın bir parçasıdır. İnsanların en eski çağlardan bu yana balık avladıkları bilinmektedir. Günümüzden 5 bin yıl öncesinden kalma, kemikten yapılmış ve bugün kullanılan örneklerine benzeyen iğneler bulunmuştur.

Tatlı Su Balıkçılığı

Makaralı oltalar bulunmadan önce, misina bir mantar ya da tahta parçasına elle sarılırdı. Balık oltaya takıldığında balıkçı seri hareketlerle balığı kıyıya çekerdi. Ama bu tür avlanma kolay değildi, misinanın dolaşması, düğüm olması gibi sorunlar yaşanırdı.

Oysa makaralı oltayla avlanmak çok kolaydır. Makara misinanın sarılmasını ve gerekirse gevşetilmesini kolaylaştırmıştır. Örneğin oltaya yakalanan balık sert hareketlerle direnirse makaradaki misina boşaltılarak balığa yol verilir. Balığın yorulup hareketlerinde yavaşlama görülünce, misina yeniden makaraya sarılarak balık çekilir. Ama makaralı oltayla balık avlarken, misinayı ne zaman boşaltıp ne zaman makaraya saracağını bilmek gerekir.

Ayrıca misinanın da bir dayanma gücü vardır. Hızlı bir akıntıda balığın çekiş gücü karşısında bunu da hesaba katmak gerekir. Büyük bir balık yakalandığında, onun direnme gücünü kırmak için arada bir misinayı gevşetmek ve balığa yol vermek gerekir. Bunun sonucunda yorulan balık daha kolay çekilebilir.

Avlanmanın önemli noktalarından biri, uygun olta iğnesi seçmektir. Avlanacak balığa göre, değişik büyüklük ve biçimlerde iğneler vardır. Ama bütün olta iğnelerinin ucunda, balığın ağzına saplandıktan sonra çıkmasını engelleyen bir damak (çengel) vardır. İğnelerin sapında da genellikle bir halka bulunur. Hayvan bağırsağından, naylon ya da çelik telden yapılmış “köstek” bu halkadan geçirilerek iğneye bağlanır.

Balıklar çeşitli yemlerle avlanır. Canlı ya da cansız yemler, iğnenin ucundaki damağa geçirilir. Balığın doğal besini olan böcekler, solucanlar, küçük kurbağalar ya da avlanacak balığa göre çok küçük balıklar, en çok kullanılan canlı yemlerdir. Cansız yem olarak ise hamur, ekmek içi, haşlanmış buğday, peynir gibi yiyecekler ya da tüy parçası, yapay sinek gibi yapay yemler kullanılır.

Oltayla balık avlamak ustalık ister. Avlanacak balığın bulunabileceği yeri, suyun yüzeyinde ya da dibinde mi olduğunu bilmek gerekir. Öte yandan oltayı balığın yem aradığı yere atabilmek ya da indirebilmek gerekir.

Örneğin sombalığı ve alabalık dışındaki bütün tatlı su balıklarını avlamak için olta dibe bırakılır. Sombalığı, alabalık, gölgebalığı, tatlı su kefali ve kızılkanat avlamada yaygın olarak sinek oltası kullanılır. Yapay sineği uzağa atabilmek için kamışın çok esnek olması, ucunda da kalınca bir misina bulunması gerekir. Oltanın ucuna bağırsak ya da naylondan yapılmış 2-3 metre uzunluğunda bir beden, bedenin ucundaki iğneye de tüy parçaları, kürk, ipek ve parlak tellerden yapılmış yapay sinek bağlanır.
Amatör Deniz Balıkçılığı

Amatör deniz balıkçılığında da tatlı su balıkçılığında kullanılan olta takımlarının hemen aynısı kullanılır. Ama kamış ve misinaların daha sağlam olması gekekir. Oltanın iyice derine inebilmesi için daha ağır kurşunlar (iskandil) ve iri balıkları da yakalayabilmek için daha büyük iğneler kullanılmalıdır. Dipte ya da dibe yakın derinliklerde yaşayan mezgit, morina ve yassıbalıkları avlamak için yem olarak karides, midye ve solucan tercih edilir. Uskumru ve lüfer ise, hareket halindeki tekneden kaşıkla ya da doğal yemle tutulur.

Deniz balıkçılığında köstekli olta da çok kullanılan olta tiplerinden biridir. Bu oltanın ucundaki iskandilli bedenine, belirli aralıklarla pirinç telden yapılmış köstekler bağlanır. Bu oltanın adı da bu kösteklerden gelir. Kösteklere kısa misinalar, misinaların ucuna da iğneler takılır. Köstekli oltayla balık avlamada canlı yemler kullanılır. Avlanma sırasında olta gergin tutulur ve balık yeme atladığı anda olta hafifçe silkelenerek balığın iğneyi yutması sağlanır. Sonra balığın iğneden kurtulmasına fırsat vermeden hızla çekilir.

Denizlerde balık avlamada çok yaygın olarak kullanılan çapari de bir tür köstekli oltadır. Ama çaparide canlı yem kullanılmaz, onun yerine genellikle hindi, kaz ve tavuk tüyü gibi yapay yemlerden yararlanılır.

Çapari, bir olta (makaraya ya da mantara sarılmış misina), misinanın dolaşmasını engelleyen bir fırdöndü, fırdöndüden iskandile kadar uzanan ve gene misinadan yapılan bir beden ile en uçtaki iskandilden oluşur. Bedenin üzerine, belirli aralıklarla, uçlarına iğne takılmış kısa misina parçalarından köstekler bağlanır. İstavrit gibi küçük balıkları avlamada 10 köstekli (10 iğneli) bir çapari yeterlidir. Ama çaparideki köstek sayısı palamut avında 35′e, torik ve kofana denen iri palamut ve lüfer avında 55′e kadar çıkar.

Kılıçbalığı, orkinos ve tarpon gibi, bazılarının ağırlığı yarım tonu bulan büyük deniz balıkları da hareketli bir tekneden oltayla avlanabilir. Bunun için çok kalın ve sağlam bir kamış ve uzunluğu en az 360 metre olan misina gerekir. Bu tür avlanmada balıkçı kamışın ucunu, beline taktığı özel bir kemere oturtur.

Oltaya yakalanan bu kadar ağır balıkları çekmek ve onların direnme gücüne karşı koyabilmek kolay değildir. Onun için yakalanan balık yoruluncaya kadar tekneyle izlenir. Uzun bir süre yol alındıktan sonra balıkçı misinayı makaraya sararak balığı tekneye yaklaştırır. Yakalanan balık ya tekneye alınır ya da teknenin yedeğinde limana kadar çekilir.

Ernest Hemingway’in Yaşlı Adam ve Deniz adlı romanında, oltayla büyüm bir balık yakalayan yaşlı bir balıkçının, bu balığı kıyıya çekebilmek için verdiği mücadele ayrıntılarıyla anlatılmıştır.
Ticari balıkçılık yöntemleri

Deniz balıklarının bazıları su yüzeyine yakın yaşarlar ve bunlara yüzey balığı denir. Örneğin ringa, sardalye, hamsi, orkinos ve uskumru yüzey balıklarıdır. Deniz dibine yakın ve dipte yaşayan balıklara da dip balığı adı verilir. Dip balıklarına örnek olarak morina, mezgit, berlam ve bütün yassıbalıklar verilebilir.

Ticari amaçla yapılan balıkçılığın temeli ağla avlanmaya dayanır. Avlanmada balığın özelliğine, yaşadığı suyun derinliğine göre değişik ağlar kullanılır. Yaygın olarak kullanılan ağların başında trol ağı gelir. Trol ağı, külah biçiminde büyük bir torbaya benzer ve ağzı yaklaşık 30 metre genişliğindedir. Ağ atılırken ağzı açık tutmak için her iki yanına tahta levhalar yerleştirilir. “Kapı” denen bu tahta levhalar da çelik kablolarla trol teknesine bağlanır.

Deniz dibinin engebeli olmadığı yerlerde dip balıklarını avlamak için genellikle dip trolü kullanılır. Trol teknesinden denize bırakılan trol ağı, tekneyle sürüklenir ve ağ deniz dibini tarayarak yolunun üzerindeki balıkları toplar. Ağı sürükleme işi 1,5-3 saat kadar sürer. Sonra ağ bir vinç yardımıyla çekilir ve içindeki balıklar tekneye boşaltılır. Balıklar temizlenip yıkandıktan sonra, teknenin ambarında buzların arasına gömülerek saklanır. Bazı büyük ve gelişmiş trol teknelerinde balıklar temizlendikten sonra soğutma aygıtlarında dondurulur. Bu tür tekneler denizde daha uzun süre kalıp avlanmaya devam edebilir.

Bazı dip balıklarını avlamada kullanılan yöntemlerden biri de paraketedir. Kalın bir misina (olta ipi) olan paraketenin üzerinde aralıklı olarak dizilmiş 1.000′e yakın yemli iğne bulunur. Avlanma sırasında parakete deniz dibine bırakılır ve yeri şamandıralarla belirlenir. Parakete 24 saate bir denizden çekilerek yakalanan balıklar alınır ve iğnelerine yeniden yem takılır.

Orkinos gibi bazı yüzey balıkları ise şamandıralara bağlanan su üstü paraketeleriyle yakalanır. Dip balıklarının yakalanmasında çevirme ağları da kullanılır. Bu avlanma biçiminde önce balığın yoğun olduğu bölge ağlarla çevrilir, sonra balıklar ağın torba biçimindeki bölümüne doğru sürülür.

Yüzey balıklarının avlanmasında gırgır ve orta su trolü en çok kullanılan avlanma biçimleridir. Gırgırla avlanmada, balık sürüsü, suya dik indirilen ağla çevrilir. Daha sonra ağın alt bölümü, halatları çekilerek büzülüp kapatılır. Bir vinç yardımıyla gırgır teknesine çekilen ağın içindeki balıklar büyük kepçelerle ya da suyla pompalanarak tekneye alınır. Orta su trolünde ise, dip trolündekinden daha büyük bir ağ balıkların bulunduğu derinliğe bırakılır ve bir ya da iki tekneyle çekilir.

Deniz balıklarını avlamada kullanılan en eski yöntemlerden biri de dalyandır. Bu yöntem ilkçağlardan beri kullanılmıştır. Yakın tarihe kadar İstanbul’da Fenerbahçe ve Beykoz gibi pek çok yerde dalyanlar kurulurdu. Bu yöntemde, kıyıya yakın yerlerde ağla çevrili havuzlar oluşturulur. Havuzların ağzı açık bırakılır ve dalyanın içine balık girdiğinde ağız kısmı başka bir ağla kapatılır. Dalyandaki balıklar başka bir ağla toplanarak tekneye alınır.

Palamut, lüfer, uskumru, istavrit  gibi bazı balıkların avlanmasında galsama ağı (düz ağ) kullanılır. Genellikle 1 km ya da daha uzun olan galsama ağları, bir perde gibi asılı duracak biçimde denize bırakılır.

Bu avlanma yönteminde ağ ya demir ağırlık bağlanarak bir ucu dibe indirilir ya da tekneyle su yüzeyinde sürüklenir. Bu sırada ağa doğru hızla yüzen balıkların başı ağın deliklerinden geçer, ama solungaçları (eski terimiyle galsamaları) takıldığı için delikten geri çıkamaz. Tekneye çekilen ağdaki balıklar silkelenerek dökülür.

Orkinos, uskumru, lüfer gibi bazı balıklar suda parıldayan herhangi bir şeyi yem sanırlar. Bu tür balıkları avlamak için ucunda üçlü iğneler bulunan ve biçimi küçük bir balığı andıran parlak metal kaşık’lar kullanılır.

Balıkların değerlendirilmesi

Balıkçıların yakaladığı balıklar çeşitli biçimlerde değerlendirilir. Taze olarak tüketilecek balıklar, ya kıyıya gelir gelmez müşterilere satılır ya da buzlarla kasalara yerleştirilerek iç bölgelere gönderilir. Balıklar dilimlendikten ya da fileto çıkarıldıktan sonra dondurularak özel ambalajlar içinde satılır. Özellikle sardalye, orkinos (tonbalığı), hamsi ve sombalığı konserve olarak işlenir.

Bazı ülkelerde ringa, morina ve mezgit tütsülenerek saklanır. Türkiye’de torik denen iri palamutlar iyice temizlenip tuzlanarak lakerda yapılır. Uskumru ise tuzlanıp güneşte kurutulduktan sonra çiroz halinde tüketilir. Hamsi gibi bazı balıklar pişirilip öğütülerek un haline getirilir. Balık unu çiftlik hayvanları için yem olarak ya da gübre olarak kullanılır.

Bazı balık türlerinin pullarından yapay inci ve sedef yapılır. Köpekbalığı ve morina derisi çanta, ayakkabı ile eldiven yapımında kullanılır; ayrıca tutkal elde edilir. Morinanın karaciğerinden çıkarılan yağ, ilaç sanayisinde değerlendirilir.
Balık üretimi

Çinliler  İÖ 3000 yıllarında, tuzlu su doldurulmuş havuzlarda kefal üretiyorlardı. Eski Romalılar da havuz ve akvaryumlarda sazan ve tatlı su kefali yetiştiriyorlardı. Bu yöntemlerle balık yetiştirme ortaçağın sonlarına kadar sürdürüldü, ama bu tarihlerde terk edildi. Ancak 19. yüzyılda, Fransız hükümetinin balık üretimini başlatmasıyla yeniden gündeme gelebildi.

Bugün dünyanın birçok ülkesinde, sofrada tüketilmek üzere büyük çapta balık üretimi yapılmaktadır. Havuzlarda en çok sazan, alabalık ve sombalığı üretilir. Havuzlarda ayrıca soyu azalan balık türleri de yetiştirilmektedir. Tatlı su balıklarının üretiminde iki ayrı yöntem uygulanır. Örneğin sazan, besinini sudaki doğal ortamdan sağlayabileceği büyük göletlerde üretilir. Alabalık üretiminde, dar ve uzun ya da yuvarlak bir havuzdaki küçük bir alanda çok balık bir arada tutularak daha iyi sonuç alınır. Ama bu havuzlarda balıkların yemle beslenmesi ve gerekli oksijeni sağlayabilmek içinde suyun belirli aralıklarla değiştirilmesi gerekir. Başta Japonya olmak üzere çeşitli ülkelerde tuzlu su balıkları için denizlerde de üretim çiftlikleri kurulmuştur.

İstiridye, midye ve pavurya gibi öbür deniz hayvanları da bazı kıyı sularında yetiştirilmektedir. Doğal yolla üremiş larvalar ya da deniz üretim çiftliğinde yetiştirilmiş yavrular, uygun koşullara sahip bir ortama bırakıldığında çoğalabilir. Bazı Uzakdoğu ülkelerindeki deniz çiftliklerinde büyük çapta teke ve karides üretilir.
Dünyada ve Türkiye’de ticari balıkçılık

Ticari balıkçılık 15. yüzyılın sonlarında ortaya çıktı. Sonraki iki yüzyıl içinde de büyük bir balıkçılık sanayisi oluştu. Yakalan balıkları işleyen, çeşitli aygıtlarla donatılmış büyük balıkçı filoları kuruldu.

Ne var ki aşırı avlanma zamanla balıkçılığı tehdit etmeye başladı ve günümüzde ciddi bir sorun haline geldi. Bazı avlanma biçimleriyle yavru balıkların ya da yumurta dökmeye hazırlanan dişilerin de yakalanması, birçok balık türünün soyunu tükenme noktasına getirdi. Günümüzde bu sorunu aşmak için birçok ülkede avlanacak balık miktarını kısıtlamak ve üreme mevsiminde balık avını yasaklamak gibi önlemler alınmaktadır.

Türkiye, üç yanı denizle çevrili olmasına ve bir içdenizin bulunmasına karşın, balıkçılıkta gelişmiş bir ülke değildir. Avlanan balık miktarı yılda 400 bin tonu biraz aşar; bunun yaklaşık 240 bin tonu hamsi, 20 bin tonu kefal, 20 bin tonu sardalya, 15 bin tona yakını da istavrittir. Tatlı su ürünleri üretimi ise 50 bin ton dolayındadır.

buzlu.org

Okçuluk, Türklerin ünlü sporlarındandır. Çok eski zamnlardan beri harp sahasında kendileriyle karşılaşanlar, Türklerin ok atmadaki ustalıklarından hayranlıkla söz etmişlerdir. Türkler, kısa fakat çok kuvvetli yaylar kullanırlardı. Oku gerek piyade ve gerekse süvari olarak kullanmakta emsalleri yoktu.

Süratle giden bir atın üzerinden, hedefe isabetli ok atarlardı. Okmeydanı’nda kurulan meşhur kemankeşler oağı, 15 ve 16. asırlarda emsalsiz üstadlar yetiştirmiştir. Bu arada lodos, poyraz, gündoğusu, batı, kıble, karayel, yıldız gibi yönlerde esen rüzgârlara atılan kamış ve tahta oklarla kurulan menziller, yani kırılan rekorlar, erişilemeyecek kadar yüksektir.

Türkler, kılıç kullanmakta da ustaydılar. Bu, şimşirbazlık denilen bir sporun, yani bugünkü eskrim sporunun doğmasına sebep olmuştur. Türk kılıçları, başlıca yatağan ve pala olmak üzere iki kısımdı. Yatağan, yeniçeri silahlarından olup, meşhur kıvrık Türk kılıcıydı. Pala ise daha ziyade bahriye askeri ve süvariler tarafından kullanılırdı. Pala, düz, genişliği ucuna doğru biraz artan ve bu yüzden hafifçe öne kıvrık gibi görünen bir silahtı. Türklerin gürzleri de ünlüydü.

Bunlar yekpare saplı veya zincir saplı olurdu. Spor için ise somak veya mermer gürz kullanılırdı. Talim gürzleri, ikiyüz okka (256.5 kg) kadar olurdu. Bununla müsabakalardan önce çok idman yapılırdı. Gürz, sağ ve sol elde, değişik yönlerde, belli kaidelerle çevrilip sallanarak, kaldırılıp indirdilerek kullanılırdı.

Türklerin en dikkat çeken sporu, muhakkak ki tokmaktır. Bu oyun, bugünkü futbolun babası olup, Orta Asya’da çok makbul bir spordu. Meşhur Ali Kuşçu’nun kısaltarak Türkçeye çevirdiği Tarih-i Hata ve Hoten adlı, aslı o taraflara giden İranlı bir tüccar tarafından yazılmış eserde; Türklerin öküz ödünü şişirip, ayak topu oynadıkları, yahut ata binerek değnekle bu topa vurmak suretiyle müsabakalar düzenledikleri nakledilmektedir. Tokmak, aslında, tabanı kösele olmayıp, üstü gibi deriden yapılmış kısa konçlu bir çeşit çizmenin adıdır. Öküz ödünden yapılmış top oynanırken, ayağa bu giyildiği için adına tokmak oyunu denilmiştir.

Bütün bu sporlarda muvaffak olmanın en büyük ödülü, kazanılan nam ve şandı. Bu sporlar, Türk milletini ve özellikle askerî kuvvetleri, güçlü, çevik, mahir, meşakkate dayanıklı, iyi silahşör, soğukkanlı, mükemmel savaşçılar haline getirmiş, onlar da kendilerini her zaman zaferden zafere götüren bu hassalarını muhafaza için, sulh zamanlarında da talim ve sporu terk etmemişlerdi. İdmanlarını her zaman seve seve yapan Türkler, bu sayede iyi bir spor terbiyesine ve bunun temin ettiği maddî ve manevî faydalara sahip olmuşlardır.

buzlu.org

Avcılık, günümüzde daha çok bir tür spordur[müphem - tartışın]. Başlangıçta insanların karınlarını doyurmasına yönelik bir uğraştı. İlk insanlar ovalarda dolaşırken toplayabildikleri bitkiler ve kovalayıp yakalayabildikleri küçük hayvanlarla beslenmişlerdir.

Taş Devri insanları, binlerce yıl boyunca avcılıkla yaşamlarını sürdürdüler. Mağaralarda barındılar, keskin ve sert taşlardan silahlar yaptılar. Ok, mızrak ve topuzla mamut, rengeyiği ve ayı gibi büyük hayvanları avladılar. İnsanlar hayvanlar kadar güçlü ve çevik değildi, ama zekâları, silah yapma yetenekleri avcılıkta başarılı olmalarını sağladı.

Ayrıca bu ilk insanlar, kendilerine avcılıkta yardımcı olması için köpek gibi bazı hayvanları da eğittiler. Çoğu zaman bir geyik ya da yabani at sürüsünü bir uçuruma doğru sürüp avladıklarında, bütün topluluğa yetecek kadar yiyecek elde etmiş oluyorlardı.

İnsanlar karınlarını doyurmak için ekip biçmeyi ve hayvan yetiştirmeyi öğrendikten sonra da avcılığı sürdürmüşlerdir.

Tuzakla avlama

Tuzak kurma da avcılık yöntemlerinden biridir. İnsanlar tuzakla vahşi hayvanları etleri ve kürkleri için, bazen de zarar vermelerini önlemek ya da bilimsel araştırmalar yapmak için yakalarlar.

Pek çok çeşit tuzak vardır. Kürklü hayvanları, kürklerine zarar vermeden yakalamak için çelik tuzak kullanılır. Hayvanı hemen öldürmeyen ve avcı tarafından öldürülünceye kadar ava acı çektiren bu tür tuzaklar dünyanın birçok ülkesinde yasaklanmıştır. Bildiğimiz fare kapanı da, çelik bir yayla güçlendirilmiş bu tür bir tuzaktır.

Başka bir tuzak çeşidi, bir yay ile ilmekten oluşur. Esnek bir dal yay görevi görebilir. İlmek telden yapılır ve dal tetik görevini görecek bir iple aşağıya çekilerek bağlanır. Av tuzla kaplanan ipi kemirdiği zaman ipin kopmasıyla yay fırlar. Avı saran ilmek sıkışarak hayvanı havaya kaldırır.

Kuşları yakalamada giderek daralan ağdan tüneller de kullanılır. Kuşlar ağın geniş ağzına sürülür ya da yemle çekilir ve dar ağzında yakalanır.

İlkel insanların büyük hayvanları avlamak için başvurdukları bir yöntem de tuzak çukurlarıydı. Avın izlerinin sıkça görüldüğü bir yere çukur kazılarak üstü dallarla ve yapraklarla örtülürdü. Çukurun dibine çakılan ucu sivri kazıklar hayvanı düşer düşmez öldürürdü.

Eski zamanlarda üst üste yerleştirilen iki kütükle de avlanılırdı. Av yeme dokunduğunda üstteki kütük düşerdi ve av iki kütük arasına sıkışırdı. Bu tuzaklarda kütük yerine, bir kutu kullanıldığında hayvan canlı yakalanır. Kutunun içine koyulan kapana av basınca kapak kapanır. Bu tür tuzaklar hayvanları bilimsel araştırmalar ya da hayvanat bahçeleri için yakalarken kullanılır.

Canlı yakalama ve avı etiketleme yöntemiyle hayvanlara ilişkin çok değerli bilgiler edinilmektedir. Hayvan etiketlendikten sonra salınır; yeniden yakalandığı zaman, nereden nereye göç ettiği anlaşılır.

Kürkleri için hayvanları avlamak, en gözde avcılıktan biridir. Kürk ticaretiyle ilgilenen avcılar tuzaklar kurarak kunduz, mink, misk sıçanı, tilki, porsuk, kakım, vaşak, susamuru, rakun ve kurt gibi kürklü hayvanları avlarlar. Kanada’da kürk hayvanı avı hâlâ önemli bir sanayi dalıdır. Bu tür avcılık bazı hayvan türlerinin soyunun azalmasına yol açtığı için 20. yüzyılda kişi ve kuruluşların eleştirilerini gündeme getirmiştir. Bugün satılan kürklerin çoğu özel çiftliklerde yetiştirilen hayvanlardan elde edilmektedir.

Yiyecek sağlamak amacıyla yalnızca ok ve mızraklarla hayvan öldüren avcılar herhangi bir hayvan türünün yok olmasına neden olmazlar. Oysa ticaret ve kâr amacıyla tüfeklerle avlanan avcılar bu tehlikeyi doğurabilir. Örneğin, 19. yüzyılda avcılar et ticareti için Kuzey Amerika’daki bizonları hemen hemen yok ettiler.

Afrika’ya safari denen av partilerinde büyük hayvanlar hem spor yapmak, hem de kâr amacıyla vuruldu. 20. yüzyıla gelindiğinde insanlar, avcılık denetlenmezse avlanacak hayvan kalmayacağını anlamaya başladılar.

Bugün birçok bölgede büyük hayvanlarının avı sıkı denetim altına alınmıştır. Örneğin, ancak yaşadıkları denetimli bölgede sayıları çok artarsa fillerin avlanmasına izin verilmektedir. Gene de kaçak avlanma hâlâ önemli bir sorundur.

İzinsiz avlanma

Av hayvanı, spor amacıyla avlanan hayvanlar, kuşlar ve balıklardır. Günümüzde neredeyse bütün av hayvanlarının avlanması izne bağlanmıştır. Buna karşın para kazanmak için kaçak ya da izinsiz avlanma yapılır. Örneğin, sombalığı ve alabalık çoğu zaman izinsiz avlanmaktadır. Değerli balık soylarını korumak amacıyla, dünyanın birçok ülkesinde izinsiz avlanmaya ağır cezalar koyulmuştur.

Afrika’daki av hayvanlarının korunma altına alındığı bölgelerde ya da av hayvanı bakımından zengin olan ülkelerde yetkililer değerli hayvanları postu ya da dişleri için öldürmeye gelen izinsiz avcılara karşı önlemler almışlardır.

Bugün Türkiye’de av tezkeresi almış olanlar, avlanma mevsimlerinde kamu arazilerinde avlanabilir. Ülkemizde av silahlarının yapımı, alım satımı ve bulundurulması da bir yasayla düzenlenmiştir.

İyi avcı avını ustalıkla izler ve sezdirmeden ona yaklaşır. Keskin nişancılığıyla avını hiç acı çektirmeden öldürebilir. Ülkenin bu konudaki yasalarına uyarak yalnızca izin çıktığında avlanır. Buna rağmen, avcılık hayvanlara acı ve eziyet çektirdiğinden, birçok çevre korumacı avcılığı acımasız bir spor saymaktadır. Öte yandan, çevrebilim incelemeleri de doğanın dengesinin sürdürülebilmesi için, yabani hayvanların sayılarının belli bir düzeyin altına düşmemesi gerektiğini göstermiştir.

buzlu.org

Avustralya Açık, her yıl Ocak ayında Melbourne Park’ta düzenlenen, dört dünya Grand Slam tenis turnuvalarından ilki. Avustralya Açık’ta 2009 sezonu galipleri tek bayanlarda Amerikalı Serena Williams, tek erkeklerde ise İspanyol Rafael Nadal olmuştur.

Avustralya Açık, ilk 1905 yılında Avustralasya Açık Tenis Şampiyonası adı altında, Britanya Milletler Topluluğu, Avustralya, Yeni Zelanda ve ABD’li tenisçilerin katılımıyla oynandı. Arthur Curtis ile Rodney Heath arasındaki tek erkekler finali, 5 bin kişi tarafından izlenirken, turnuva sonraki yıl Yeni Zelanda’nın Christchurch kentinde oynandı. 1912′de Hastings ile bir kez daha turnuvaya ev sahipliği yapan Yeni Zelanda, 1922′de Avustralasya Tenis Birliği’nden ayrılınca turnuva Tennis Australia’ya kaldı. 1927′de de turnuvanın adı The Australian Championships olarak değiştirildi.

1922, bayanlar mücadelesinin de başladığı sezon oldu. Margareth Molesworth ile Esna Boyd ile oynadığı finali 6-3 ve 10-8′lik setlerle kazanarak zafere ulaştı.

Dünya savaşı yıllarında, 1916-18 ve 1941-45 arasında oynanmayan turnuva, 1969′da açık dönemin başlamasıyla profesyonellere de kapılarını açtı. 1971′de Sydney’de düzenlendikten sonra Victoria eyaletinin başkenti Melbourne’e taşınan şampiyona, o tarihten bu yana bu kentte oynanmaktadır.

Yıllarca butik bir kulüp olan Kooyong Tenis Kulübü’nde düzenlenen turnuva, 1988′de dev bir tenis kompleksi olan Melbourne Park’ın açılmasıyla mekan değiştirdi. 1986′de tesis yapımı sürdüğü için oynanmayan turnuva, 1987′nin Ocak ayından itibaren takvimin ilk ayına geçti. 1977-85 döneminde ise Avustralya Açık, aralık ayında sezonun son grand slam turnuvası olarak oynandı.

Zemin değişikliği

Avustralya Açık, 1905′ten itibaren uzun süre tıpkı Wimbledon’da olduğu gibi çim zeminde oynandı. 1987′deki unutulmaz Stefan Edberg-Pat Cash finali çim zeminde oynanan son Avustralya Açık maçı olurken, 1988′de yeni açılan Melbourne Park ile (o zamanki adıyla Flinders Park), ‘rebound ace’ adı verilen sert zemine geçiş yapıldı. 266 bin seyircinin gelip, yeni tesislerinde seyirci sayısını ikiye katlayan turnuva, Graf ve Evert arasındaki bayanlar finalinde yağmur yüzünden kortun üstünün kapatılmasıyla ilk ‘salon’ grand slam finaline de tanıklık etti.

2000 yılında 15 bin kişilik ana korta ünlü Avustrayalı tenisçi Rod Laver’in adı verilirken, aynı yıl 65 milyon dolar harcanan 2. stadyum kortu Vodafone Arena da hizmete açıldı.

Turnuva tarihindeki 3. zemin değişikliği ise 2008 yılında gerçekleşti. Oyuncuların rebaund ace zeminin sakatlıklara neden olduğu şeklindeki yoğun şikayetleri üzerine, Tennis Australia, yeni bir sentetik tabakadan oluşan yapay bir zeminle sert zemini değiştirdi. Sert zemin ve çim zemin arasında bir hıza sahip olan bu yapay zemin, ‘sert zemin’ olarak sınıflandırılmadığı için, tenis tarihinde ilk kez 4 grand slam turnuvası, 4 farklı zemine yayılmış oldu.

Seyirci artışı

Avustralya Açık, ‘seyirci dostu’ grand slam olarak bilinirken, özellikle 2000′li yıllarda her sezon, bir önceki yıl elde ettiği biletli izleyici rakamlarının üzerine çıktı. 1989′da Flinders Park’ın 2. yılında 287 bin olan seyirci, 1998′de 434 bin 807′ye, 2000′de 501 bin 251′e, 2006′da ise 550 bin 550′ye yükseldi. Ancak son dönemde seyirciler arasında artan gerginlikler yüzünden Tennis Australia’ya uluslararası federasyondan uyarı geldi.

Avustralya Açık 2008′in 4. günü olan 17 Ocak 2008′de, Melbourne Park’a akın eden 62 bin 885 seyirci ise, tenis tarihinde bir turnuvaya tek günde gelen en yüksek seyirci olarak kayıtlara geçti.

Sponsorlar

Turnuvanın ana sponsorluğunu 2002 yılından itibaren Kore merkezli otomotiv devi KIA Motors üstlenmektedir. Yardımcı sponsorlar Garnier ve GE Money, resmi partnerler ise Rolex, IBM, Yes Optus, Aviva, MasterCard ve Victoria Hükümeti’dir.

Yayıncılar

Avustralya Açık yerel yayın hakları Channel 7 Avustralya’nın elinde bulunmaktadır. Channel 7′ın yayın anlaşması, 2011 yılına kadar sürmektedir. Tennis Australia ile kontratı bulunan diğer ana yayıncılar şunlardır:

* ART – Orta Doğu
* China Tennis Channel – Çin
* ESPN – Kuzey, Orta ve Güney Amerika
* Star Sports – Asya
* Eurosport – Avrupa
* Sky New Zealand – Yeni Zelanda
* Supersport – Afrika
* Wowow – Japonya

Son şampiyonlar (2009)

* Tek erkekler: Rafael Nadal, İspanya
* Tek bayanlar: Serena Williams, Amerika
* Çift erkekler: Bob Bryan/Mike Bryan, Amerika
* Çift bayanlar: Venüs Williams/Serena Williams, Amerika
* Karışık çiftler: Sania Mirza, Hindistan/ Mahesh Bhupathi, Hindistan
* Genç erkekler: Yuki Bhambri, Hindistan
* Genç bayanlar: Ksenia Pervak, Rusya
* Genç çift erkekler: Francis Casey Alcantara / Cheng-Peng Hsieh
* Genç çift bayanlar: Christina McHale / Alja Tomljanovic

buzlu.org

Paten, bot biçiminde deri ya da plastikten yapılan altına en az 2 tekerlek veya kızak takılan, buzda ya da düz zeminde kaymak için kullanılan spor ayakabısıdır. Kızak Buz Pateni için kullanılır.

Tekerlekli paten 3 ana parçadan meydana gelmektedir.

Boat yani ayağın girdiği ayakabı şeklindeki bot bölümü
Tekerleklerin takılı olduğu frame parçası ve bunların montajlı olduğu sert plastikten imal soul plate (boat’un alt kısmı) bölümü.
Tekerlekler.

Profesyonel bir patenin tüm parçaları sökülüp takılabilir. Bu kayan kişinin konforu açısından çok önemlidir. Örnek vermek gerekirse; agresiv paten kayan bir kişinin frame’i özel bir yapıya sahip olmalı. Kişi kendi belirlemiş olduğu bir markayı kullanarak (örn: Altıs veya kaizer) boru üzerinde veya frame ni kullanabileceği bir hareketi kendi açısından kolaylaştırmış olacaktır. Tekerlekli patenler kendi içinde de kategorilere ayrılmaktadır. Ramp, Agressiv, Funny ve Speed şeklinde bir sıralama yapılabilir.

Rampa pateni : Bu spor için özel olarak dizyan edilmiş rampalarda kaymak için kullanılan patendir. Ancak agresiv paten bu tip bir patenin yerini alabildiği için agresiv paten tercih edilmektedir.

Agressiv Paten : Boat şekli, tekerlek ve frame yapısı daha çok sokaklardaki her türlü materyali, hareketleri için kullanmak isteyen patenciler için dizayn edilmiş patendir. Ayrıca bu paten rampalarda da kullanılabilmektedir.

Funny Paten : Agresiv patenden tamamen farklı bir görünüme sahip düz zemin patenidir. Hareket ve sert darbelere dayanıklılığı az olup sadece düz kaymak için kullanılırlar.

Speed Pateni : Yine Boat şekli , tekerlekleri ve frame yapısı tamamen değişmiş olarak karşımıza çıkan bu model sadece hız yapmak amaçlı kullanılmaktadır. Tekerlek çapları diğer patenlere göre daha büyük olan ve rulman derecesi yüksek olan bir patendir. Bileğe kadar yükselen bir boat şekli vardır.

buzlu.org