19. yüzyılın ikinci yarısının en büyük Fransız matematikçisi Poincarè’dir (1854-1912). 1881 yılından ölümüne deÄŸin Sorbonne Ãœniversitesi’nde profesörlük yapan Poincarè, her yıl çok deÄŸiÅŸik konularda çok parlak dersler vermiÅŸtir; bunlar arasında, potansiyel kuramı, ışık, elektrik, ısının iletilmesi, elektromagnetizma, hidrodinamik, gök mekaniÄŸi, termodinamik gibi matematiksel fizik konuları ile olasılık teorisi gibi matematik konuları bulunmaktadır.
Poincarè vermiÅŸ olduÄŸu derslerin yanısıra, yazmış olduÄŸu çok sayıdaki yapıtla da etkili olmuÅŸtur. Türkçe’ye de çevrilen Bilimin DeÄŸeri ve Bilim ve Varsayım gibi bilim felsefesiyle ilgili kitapları bunlardan sadece birkaçıdır. Ayrıca otomorfik ve Fuchs fonksiyonları, diferansiyel denklemler, topoloji ve matematiÄŸin temelleri hakkında makaleler yayımlamış, diferansiyel denklemlerin çözümü için genel bir yöntem bulmuÅŸtur. MatematiÄŸin temelleriyle ilgili olarak, matematiksel düşünmenin gerçek aracının matematiksel indüksiyon olduÄŸunu düşünmüş ve bu yöntemin sezgisel olarak daha basit bir yönteme indirgenebileceÄŸine ihtimal vermemiÅŸtir.
Poincarè gök mekaniÄŸiyle de ilgilenmiÅŸ, özellikle Üç Cisim Problemi üzerinde durmuÅŸtur. Bu alanla ilgili olan ıraksak serileri incelemiÅŸ, Asimptot Açılımları Kuramını geliÅŸtirmiÅŸ, yörüngelerin düzenliliÄŸi ve gök cisimlerinin biçimleri gibi konularla ilgilenmiÅŸtir. Aynı konular Laplace’ın da ilgi alanı içine girmektedir; ancak Poincarè her yönüyle özgündür. Görelilik, kozmogoni, olasılık ve topolojiyle ilgili modern kuramların hepsi Poincare’nin araÅŸtırmalarından oldukça etkilenmiÅŸtir.
Sizde Yorumunuzu Yazın
Ama önce siteye Buradan giriş yapın Hala Üye değilseniz Buradan üye olabilirsiniz.
