buzlu.org

Suyun birçok canlı için doğal yaşam çevresi olması ve yaşamın suda başladığı düşünüldüğünde, bilinen en eski çağlardan beri insanların suyla ilgilenmesi, yüzme ve banyo amaçlan ile suyla ilişkide olmaktan zevk alması ve bu davranışlarına ilişkin bir kültür oluşturmuş olmasına hayret edilmemelidir.

Hintlilerin dini amaçla oluşturdukları su kültürünün M.Ö. 3000 yıllarına kadar uzandığı biliniyorsa da su ile ilgili yaşam biçimi kültürüne ilişkin en iyi korunmuş yapı örnekleri Ege uygarlıklarına aittir. M.Ö. 1700-1400 arasında Kronos ve Phoitos saraylarında geliştirilmiş olan yüksek kalite standartları ve tasarım ölçütleri kaydedilmeye değerdir. Romalılar toplu kullanılan yüzme havuzları ve banyoların yapımını büyük ustalıkla gerçekleştirmiştir.

Roma imparatorluğunun ikiye ayrılmasından sonra önemini yitirmesine karşın doğu toplumlarında suyun rekreaktif amaçlarla kullanımı yüz yıllarca çeşitli biçimlerde süregelmiştir. Özellikle Türk hamamı olarak adını duyuran bu yapılar özgün bir yapı biçiminin ve kültürün gelişmesinin öğeleri olmuşlardır.
Rusya’da buhar banyoları ve bunu soÄŸuk nehir ve gölde yüzmenin izlediÄŸi davranış, eski çaÄŸlardan beri popülerliÄŸini korumuÅŸtur. Çin ve Japonya’da toplu banyo ve yüzme yaÅŸam kültürünün bir parçası olarak yer almaktadır.

Avrupa’da Rönesans’tan 19. yüzyıla kadar bu yapılar bir geliÅŸme gösterememiÅŸtir. Avrupa’da 19. yüzyıl yüzme havuzları konusunda geliÅŸmelerin yoÄŸunlaÅŸtığı bir dönem olarak kabul edilmektedir. Özellikle DoÄŸuda ve Dünyanın çeÅŸitli yerlerinde sömürgeler kurmuÅŸ olan ingilizler Japonya ve Hindistan’da yüzme havuzu ve toplu halk banyosu düşüncesini benimsemiÅŸ ve ülkelerine getirmiÅŸlerdir. Böylelikle ingiltere ve Avrup’da yüzme havuzları hızla yayılmışlardır.

1860′larda bu Amerika’ya da sıçramış ve az sayıda da olsa yapılmaya baÅŸlanmıştır. Yakın iliÅŸkili bir baÅŸka geliÅŸmede yüzme havuzlarında suyun sterilizasyonu amacıyla ilk defa klor kullanımına baÅŸlanılmasıdır.
1920-1930′lar Amerika’da en fazla yüzme havuzunun inÅŸa edildiÄŸi yıllardır. Ä°kinci Dünya Savaşı ve onu takip eden yıllarda ekonomik çöküntüler nedeniyle doÄŸal olarak yüzme havuzu yapımları durmuÅŸtur. Durgunluk 1950′lerin ortalarına doÄŸru hızla hareketlenme ve artışa dönmüştür. Bunda inÅŸaat teknikleri, filtrasyon ve diÄŸer havuz tesisatlarındaki geliÅŸmeler önemli rol oynamıştır.

1950′lerden günümüze kadar olan zaman dilimi içerisinde de özellikle geliÅŸmiÅŸ ülkeler baÅŸta olmak üzere pek çok ülkede yüzme havuzu yapımında sürekli bir artış gözlenmektedir. Bu alan baÅŸlı başına bir endüstri ve büyük bir pazar oluÅŸturmuÅŸtur.

Rekreasyon, dinlenme, eÄŸlence ve SPOR yüzme havuzlarının baÅŸ kullanım amaçları olarak görülmektedir. Turizm sektöründe de yüzme havuzları turizm yapılarının bir parçası haline gelmiÅŸtir (Bugün Türkiye’de yüzme havuzlu otel sayısı 720′dir) Ayrıca yaÅŸam standartlarının geliÅŸmesi ve kısa tatillerde deniz kenarlarına ulaşım güçlüğü, dinlenme, eÄŸlence, rekreasyon kullanımları yapılan yüzme havuzlarının sayısını artırmaktadır.

Türkiye’de yüzme havuzu sektöründe, özellikle havuz yaptıranların ve kullanımından sorumlu olanların bilinçsiz olması ve ölçü olarak sadece maliyet unsurunun ele alınması ve bu konuda ne bir standart, ne de bir kontrol olmaması nedeniyle havuzların büyük bir kısmı saÄŸlık açısından bir risk faktörü olmaktadır. Ä°nsan saÄŸlığı bakımından çok önemli bir unsur olan havuz suyunun temizliÄŸi ve bir takım özellikleri uygun bir ÅŸekilde bir çok sorunlarla karşılaşılması kaçınılmazdır.