buzlu.org

Bir gün GüneÅŸ’in doÄŸduÄŸu zamandan ertesi gün doÄŸacağı zamana kadar geçen süredir. Bir ay ise Ay’ın aynı evresinin gökyüzünde tekrar göründüğü zamana kadar geçen süredir. Çok eskilerde bu zaman birimleri insanların hayatlarını organize edebilmeleri için yeterliydi.

Zamanla bir günden uzun, bir aydan da kısa bir zaman birimine ihtiyaç duyuldu. Babilliler 7 günlük haftayı zaman birimi olarak kullanmaya başladılar. Sonraları Yunanlılar, Çinliler ve Mısırlılar 10 günlük, Romalılar ise 8 günlük haftayı kullanmaya çalıştılar.

Bir hafta olarak kabul edilen yedi günlük sürenin kaynağı tam olarak bilinmiyor. En kuvvetli tez bu sürenin Ay’ın evrelerinden kaynaklandığına dayanır. Ay’ın dört evresinin (yeni ay, ilk dördün, dolunay, son dördün) sürelerine en yakın olan tam gün sayısı yedidir.


Ancak bu doÄŸal ve astronomik temelin yanı sıra astrolojik bir inanışın da, ta Babilliler zamanından itibaren, yedi günün bir hafta olarak seçilmesinde rol oynadığı ileri sürülüyor. Ä°lk çaÄŸlarda bilinen beÅŸ gezegen ile GüneÅŸ ve Ay’ın toplam sayısının yedi oluÅŸu bu sayıya gizemli ve uÄŸurlu bir sayı olarak bakılmasına neden olmuÅŸtur.

Daha sonraları dinlerde göklerin yedi kat oluÅŸuna inanış, müzikteki ana nota ve tabiattaki ana renk sayılarının da yedi oluÅŸu bu sayının gizemini iyice arttırmıştır. Takvimde yedi günlük haftanın resmiyet kazanması ise milattan sonra 327 yılında Roma Ä°mparatoru I. Constantinus’un çıkardığı bir emirle olmuÅŸtur.

Tevrat’ın yaratılış (tekvin) anlayışına göre Tanrı evreni 6 günde yaratmış, yedinci günde de (cumartesi) dinlenmiÅŸtir. Hıristiyanlar haftayı Tevrat’taki ÅŸekliyle kabul ettiler, yalnız Hz. Ä°sa’nın diriliÅŸ hatırasına yedinci günü deÄŸil de birinci günü, yani pazarı ‘Tanrı Günü’ olarak kabul ettiler.

Ä°slam dininin doÄŸuÅŸundan sonra da yine yedi günlük hafta süresi benimsendi. Ancak Hz. Muhammed’in müminleri mescitte toplayıp, namaz kıldığı, hutbede devlet ve günlük iÅŸleriyle ilgili açıklamalar yaptığı altıncı gün (cuma) dinlenme günü olarak kabul edildi. Türkiye Cumhuriyeti’nde 27 Mayıs 1935 tarihinde yayımlanan bir kanunla tatil günü cumadan pazara alındı.

1792 yılında Fransa takvim yapısını deÄŸiÅŸtirerek 10 günü bir hafta kabul etti ama yürütemedi. Rusya 1929′da 5 günlük hafta uygulamasına geçti, sonra bir haftayı 6 güne çıkardı ve sonunda pes ederek 1940′da 7 günlük haftaya geri döndü.